help mijn kind krijgt kanker

De vorige keer dat Floortje ziek was voelde ik me enorm in de kou gezet.
De bedrijfsarts was van mening dat ik zelf niet ziek was en zette me uit de ziektewet. De gemeente gaf aan dat ik geen recht had op bijstand omdat ik niet beschikbaar was voor werk.
Ik snapte er niets van, hoe kan het dat er geen passende verlofregeling is voor ouders van ernstig zieke/terminale kinderen?
We hebben een prachtig zorgstelsel en potjes en regeling voor iedereen, behalve voor deze groep. Dat is zuur en brengt veel stress in een tijd waarin je juist geen ruimte hebt voor gedoe en behoefte hebt aan rust.

Nu we weer in dezelfde situatie zitten heb ik contact opgenomen met werkelijk elke ministers. Alleen Henri Bontebal stuurde me een persoonlijke mail terug, heel fijn.
Er zijn kamervragen over gesteld en er word gewerkt aan een passende regeling. Ik hoop van harte dat de nieuwe regering dit verder gaat oppakken.

Tot nu te krijg ik vanuit mijn werk alle ruimte om thuis te kunnen zijn. Ze begrijpen dat ik nu niet in staat ben om te werken.
Als een kind ernstig ziek is, dan is het hele gezin ook ziek en dat mijn werkgever dit ziet en erkent is zo ontzettend waardevol!
Het geeft mij de rust en ruimte om dat te kunnen doen wat nodig is: er zijn voor het gezin.

Vanmorgen had ik een gesprek met de bedrijfsarts. Dit was een heel fijn gesprek waarin ik me echt gezien en gehoord voelde!
Het trauma van de vorige keer begint langzaam aan te helen en plaats te maken voor positieve ervaringen.
Deze bedrijfsarts gaf aan te begrijpen dat ik nu niet in staat ben om te werken. Nee je bent zelf niet ziek maar wel overspannen en dus niet in staat om te werken.
Het is zo belangrijk om gezien te worden!

Na de nare ervaringen van de vorige keer voel ik me deze keer echt gedragen. Zó waardevol!