help mijn kind krijgt kanker

Gisteren was het dan zover en zijn we naar het ziekenhuis gegaan.
Het afscheid was intens. Het leek wel of het die ochtend bij Floortje pas indaalde dat het echt zover was.
Het verdriet was groot. Dat ze haar hondje Dex moet achterlaten. Weg bij Robert en de kinderen….het was even veel te veel.

Toen we eenmaal in het ziekenhuis waren en we de spulletjes hadden uitgepakt kwam er een soort rust over haar heen en was ze opgelucht. Hé hé, het gaat gebeuren!

Nadat we de spulletjes hadden uitgepakt was het tijd om haar de ct scan te gaan. Aansluitend kwam de oncoloog om het hele protocol nog eens met ons door te nemen.
Verder was er nog geen programma dus zijn we met de rolstoel naar buiten gegaan en hebben een heerlijke lange wandeling gemaakt. Het is hier echt zó mooi! Dat maakt echt wel wat goed.
Onze kamers zitten ook precies op een hele fijne plek waarbij we wijds uitzicht hebben. Vanmorgen werden we al getrakteerd op een prachtige zonsopgang en kon ik heerlijk met een kop thee op het balkon zitten. Het maakt het lange verblijf hier wel echt wat dragelijker.

Vanmorgen werd gestart met de pre-medicatie en toen ging het fout. Floor werd acuut heel benauwd. Ze hapte naar adem maar er kwam geen lucht. Ze was drijfnat van het zweet, haar gezicht brandde en tintelde. Ik heb als een malle op de noodknop gedrukt en binnen een paar tellen (die voelde als uren) stond de kamer vol met verpleegkundigen en de arts.
De medicatie werd snel uit het infuus teruggetrokken en de kreeg tegen-medicatie. Dat hielp gelukkig vrij snel en ze kreeg weer lucht.
Ze heeft al eens eerder een allergische reactie op medicatie gehad maar ik was echt vergeten hoe heftig het was. Pfff we hebben even een flink potje gehuild toen het weer rustig was.

Alles moest wel gewoon doorgaan dus ze heeft 3 verschillende chemo’s gehad vandaag. Van de eerste werd ze flink beroerd maar verder viel het best mee behalve wat misselijk.
Al met al een bewogen eerste behandel dag!