help mijn kind krijgt kanker

Verdriet

De afgelopen dagen heb ik het moeilijk. Ik kan niet duiden waarom het nu zo extra scherp is.
Het overvalt me steeds als ik gewoon bezig ben als een zware deken.
Andere momenten flitsen er onverwacht beelden voor mijn ogen en daarop volgt een intens, diep verdriet.

Ik weet nog goed dat ik tegen Floor zei: we hebben al zoveel meegemaakt, dit kan ik ook wel. Maar daar kom ik echt op terug. Het is zoveel zwaarder, scherper en pijnlijker dan ik had verwacht.
Ik wil zo graag weer het ‘gewone leven’ oppakken met werk, afspreken met vriendinnen, uren wandelen met mijn lief.
Maar in plaats daarvan ben ik doodop, doet alles pijn en voel ik me zwaarmoedig en verdrietig. Snachts heb ik veel nachtmerries en dus word ik niet uitgerust wakker.
Het is ontzettend veel om te dragen, veel te veel.
Ik snak ernaar dat iemand zegt: nog even volhouden en dan komt het goed en word het beter.
Maar niemand zegt het. Want niemand weet het.

Normaal zou ik nu zeggen, kom op Neel, wij zijn kampioen omdenken. Hup ga iets doen waar je blij van word.
MAar het lukt gewoon even niet.
Ik laat het er maar even zijn, vechten heeft toch geen zin.
Maar de term ‘rouwarbeid’ krijgt wel steeds meer betekenis.

3 reacties op “Verdriet”

  1. Hans Burgers Avatar
    Hans Burgers

    Lieve Neeltje,

    als geen ander weet ik wat je voelt ….er tegen vechten heeft geen zin…..rouw is een raar begrip en zal nooit echt verdwijnen…..aanvaardt de rouw en dompel je maar onder en weet dat er ooit een moment komt dat je merkt dat het draagbaar wordt voor je…..weet je wat ik deed op de donkerste dagen?…..ik nam dan gewoon twee paracetamoltabletten, die helpen niet alleen tegen lichamelijke pijn maar ook tegen zielepijn……veel sterkte en een dikke knuffel😘

    Like

    Beantwoorden
  2. enchantingpractically7e1c302055 Avatar
    enchantingpractically7e1c302055

    Dag Neeltje,

    Het is inderdaad onmogelijk voor een ander om te voelen wat jij voelt en de impact van dit gemis en deze leegte op lijf en leden.

    Het lijkt dan ook ongepast om deze pijn te willen verzachten, want, hoewel ik het niet in kan voelen kan ik wel volkomen begrijpen wat je schrijft. Dat is met het hoofd en ik geloof dat het soms goed is om een balans te zoeken tussen hoofd en hart. Zelfs al lijkt het dat jouw pijn dan niet gezien wordt. Gezien wel maar ervaren natuurlijk niet.

    Niemand buiten jou is in staat om die pijn te ervaren en ik kan me de eenzaamheid hierin wel degelijk voorstellen.

    Ik begreep van Robert dat Floortje wel klaar was met die hele lijdensdruk van deze ziekte en dat loslaten in de kern liefdevol is, hoe moeilijk dit ook te accepteren en te begrijpen, is.

    Van een afstandje is dit, van de kant van Floortje, echter zeer goed te begrijpen al spreekt het voor zich dat je zo’n liefdesles je ergste vijand nog niet gunt. Misschien is de liefdesboodschap wel dat verdriet mag stromen. Altijd. Zelfs al lijkt het dat je daardoor de controle over alles verliest. Het doet recht aan wie je bent en aan jouw diepste pijn.

    De ander kan alleen proberen naast je te staan en je hand vast te houden. Pak die hand vast. Robert is zo ongeveer de liefste man ter wereld en voor je kinderen zal het niet anders zijn.

    Het neemt jouw pijn niet weg maar het trekt je misschien weer even uit dat isolement. En ik weet zeker dat Floortje vanuit het onstoffelijke naar je zal lachen en hartjes naar jou zal sturen. Hartjes die zelfs de ergste pijn op den duur verzachten.

    Veel sterkt en hou je haaks hoor.

    Like

    Beantwoorden
  3. evelien54 Avatar
    evelien54

    Ha lieverd ,Je bent gewoon op na alle jaren zorgen en maar doorzetten steeds , want opgeven was geen optie .De rek is er wel uit nu .Floortje overleden in plaats van genezen ….dat komt er nog eens bovenop .Je hebt nog hulp toch bij t verwerken ?Zodat je je verhaal kwijt kunt en wat ondersteuning krijgt ?Dat geeft troost en wat lucht ?Gun jezelf de tijd , en wees vriendelijk voor jezelf , je bent zo gewend om je schouders er weer onder te zetten maar die kunnen even niet meer .Lummelen….lekker lummelen en buiten zitten of wandelingetjes maken , dat is voorlopig genoeg .Warme liefs Verzonden vanaf mijn Galaxy

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie op Hans Burgers Reactie annuleren