help mijn kind krijgt kanker

Vandaag is het alweer vier maanden geleden dat Floortje het leven los liet.
Aan de ene kant voelt het alsof het net is gebeurd, aan de andere kant voel het al heel erg lang.

Ik had gehoopt dat er in rouw een soort van verloop zat: van ondragelijk naar steeds iets dragelijker en dan langzaam weer ruimte voor een blik naar buiten.
Maar zo werkt rouw niet. Het gaat alle kanten op.
Dat vind ik lastig. Ik merk dat ik behoefte heb aan een beetje perspectief, maar dat is er niet.
Ik probeer om ‘het er maar gewoon te laten zijn’ maar dat grote knagende schuldgevoel zit altijd weer in de weg.
Ben ik nog wel een leuke partner? Ben ik nog wel een leuke moeder? Ik laat mijn collega’s al zo lang in de steek….Allemaal gevoelens die niet helpend zijn en ook niet rieel, maar ze zijn er wel.
Rouwarbeid, wat een raak woord voor iets wat je ook gewoon niet kán uitleggen aan anderen.

Als je uit eten gaat, of winkelen of iets anders leuks dan denkt men: wat fijn dat het alweer wat beter gaat.
Beter?
Of: geef het de tijd, het moet een plekje krijgen.
Plekje?
Waar dan? Waar kan ik dit gevoel, dit intense gemis een plekje geven? Dat is onmogelijk. Floortje is in alles wat we doen.
In álles voelen we haar en is het besef er.
Als we gaan wandelen en fotos maken die we haar niet sturen omdat ze er niet meer is.
Als we thuiskomen en ze niet vraagt hoe het geweest is.
Bij alles wat we doen is ze er niet meer bij.
Floortje is er de hele dag. In Alles.
En dat is fijn, en mooi. Dat is liefde.
Maar oh wat doet het vreselijk veel pijn.

Ik snak naar een volgende fase. Een fase waarin ze er is, in alles wat we doen. Maar dat het dan gewoon een beetje minder pijn doet zodat er weer wat ruimte komt voor de wereld om ons heen.
Want rouw is eenzaam.

Ik heb geen energie om leuke dingen te doen met anderen. Of om te werken. Om een boek te lezen. Uren te kletsen met een vriendin.
Maar ik mis het wel. Steeds meer. Het niet kunnen opbrengen om dingen te doen en mensen te zien buiten mijn gezin maakt dat rouw eenzaam is.

Gelukkig is er wel een lichtpuntje waar ik me mee bezig houd en dat is Stichting Floortje Het maken van de website en flyers. Het benaderen van sponsoren. Dat is echt heel erg fijn om te doen en ook hierin is Floor de hele tijd bij me.

We staan te popelen om aan de slag te gaan en gezinnen in de knel te helpen.
Hiervoor zijn we nog op zoek naar donateurs en bedrijven die ons willen sponsoren. Ken je een bedrijf waarvan je denkt dat deze wel bij ons doelstelling past? Maak ze gerust enthousiast! Wijs ze op onze website en deel deel deel deel.

Help ons helpen!